ศิลปิน: Sarah Salola
เพลง: อย่าฟังฉันร้อง (Let It Rain)
นั่งคนเดียวที่ริมหน้าต่าง
ฝนที่กำลังตีขนาบ
เหมือนว่ามีอะไรบางอย่าง
ที่ฉันไม่กล้ายอมรับสักที
รักของเราที่ควรต้องจบ
แต่มันก็ดันยืดเยื้อจนถึงวันนี้
ฉันยังไม่มีวิธีจะฝืนอีกต่อไป
ฝนตกแล้ว แต่ยังไม่มีวี่แววที่เธอจะสนใจฉัน
เธอคงไม่คิดว่ามันสำคัญอะไร
แค่ปล่อยให้ฟ้ามันร้อง
ให้ฝนมันย้อมน้ำตาที่รินไหล
กี่ครั้งที่เรานั้นไม่เข้าใจ
ฉันจะพูดไรได้ล่ะเธอ
ในคืนที่ฟ้ามันร้อง
เธอไม่ได้ยินเสียงฉันบ้างเลยเหรอ
เธอคงคิดว่าฟ้ามันเบลอ
เธอฟังเสียงฟ้าร้องเถอะ
อย่าฟังฉันร้องเลย
วันนี้ฉันควรต้องทำอะไรที่ต่างไป
วันนี้ฉันควรจะใช้ชีวิตคนเดียวให้ได้
ดีกว่าทนให้เธอทำร้าย
พูดไปก็คงได้แต่วนอยู่กับฝันร้าย
พยายามเท่าไรแต่มันก็เหมือนว่ายังไม่พอ
ประโยชน์อะไรถ้ารักกันไปแล้ว
มันต้อง(ทร) ทรมาน ไปกว่านี้
ฝนตกแล้ว แต่ยังไม่มีวี่แววที่เธอจะสนใจฉัน
เธอคงไม่คิดว่ามันสำคัญอะไร
แค่ปล่อยให้ฟ้ามันร้อง
ให้ฝนมันย้อมน้ำตาที่รินไหล
กี่ครั้งที่เรานั้นไม่เข้าใจ
ฉันจะพูดไรได้ล่ะเธอ
ในคืนที่ฟ้ามันร้อง
เธอไม่ได้ยินเสียงฉันบ้างเลยเหรอ
เธอคงคิดว่าฟ้ามันเบลอ
เธอฟังเสียงฟ้าร้องเถอะ
อย่าฟังฉันร้องเลย
เก็บทุกน้ำตาที่มี ฉันจะไม่ร้องไห้อีก
ขอให้ฟ้าช่วยพาเธอ พัดเธอไปสักที
แค่ปล่อยให้ฟ้ามันร้อง
ให้ฝนมันย้อมน้ำตาที่รินไหล
กี่ครั้งที่เรานั้นไม่เข้าใจ
ฉันจะพูดไรได้ล่ะเธอ
ในคืนที่ฟ้ามันร้อง
เธอไม่ได้ยินเสียงฉันบ้างเลยเหรอ
เธอคงคิดว่าฟ้ามันเบลอ
เธอฟังเสียงฟ้าร้องเถอะ
อย่าฟังฉันร้องเลย
แค่ปล่อยให้ฟ้ามันร้อง
ให้ฝนมันย้อมน้ำตาที่รินไหล
เธอคงคิดว่าฟ้ามันเบลอ
เธอฟังเสียงฟ้าร้องเถอะ
อย่าฟังฉันร้องเลย
เนื้อเพลง "อย่าฟังฉันร้อง (Let It Rain)" จากศิลปิน Sarah Salola เป็นบทเพลงเศร้าซึ้งที่ใช้บรรยากาศของสายฝนมาเปรียบเปรยกับความเจ็บปวดในความสัมพันธ์ เนื้อหาบอกเล่าเรื่องราวของความรักที่ควรจะจบลงไปนานแล้ว แต่กลับยืดเยื้อและเต็มไปด้วยความทรมาน ฝ่ายหนึ่งต้องทนอยู่กับความไร้เยื่อใย ขณะที่อีกฝ่ายไม่เคยเห็นความสำคัญ จนกระทั่งยอมปล่อยให้เสียงฟ้าฝนช่วยกลบเกลื่อนหยาดน้ำตาและความอ่อนแอ
ในอีกแง่หนึ่ง เพลงนี้สะท้อนถึงการตัดสินใจครั้งสำคัญที่จะยอมปล่อยมือจากความสัมพันธ์ที่เหนื่อยล้า การเลือกที่จะหยุดร้องไห้ฟูมฟายและขอให้สายฝนช่วยพัดพาความเจ็บปวดออกไป ท่อนฮุกอันเป็นเอกลักษณ์ที่บอกให้ "ไปฟังเสียงฟ้าร้องและอย่าฟังเสียงฉันร้องเลย" เป็นการตัดพ้อขั้นสุดท้ายของคนหมดใจ ที่ไม่อยากส่งเสียงอ้อนวอนหรือเรียกร้องความสนใจจากคนที่ไม่เคยใส่ใจกันอีกต่อไป