เนื้อเพลง ไอ้ขาดหุ้น - บังซัก ก้าวร้าว และความหมายเพลง
คนเมื่อใจติขาด สิ่งเดียวที่เคลื่อนไหว
คือน้ำตาที่ไหล จากความเจ็บช้ำ
เหมือนคำคนแหลงว่า อกหักจนบ้าหวัน
เหตุจากความผูกพัน ที่มันฆ่าคนนั้นให้ตายได้
หากบังเอิญมาเจอ ขอเธอจงอย่า
รังเกียจกันใน ความไม่รู้สา
เพราะเสี้ยวสมอง มันชินและชา
เหมือนว่า กลายเป็นคนบ้า เสียแล้ว
ก็แค่ไอ้คนขาดหุ้น
เดินฉัดถุน เชือนจนชุ้นรารา
เมาหัวทิ่มเหมือนหมา
ไม่เข้ายา ราคาไม่เต็มบาท
ไม่เรียกร้องให้ใคร
เห็นน้ำตา แม้ว่าใจติขาด
ปล่อยให้มันอนาถ
อยู่กับรักที่ผิดพลาด จนสิ้นใจ
หากบังเอิญมาเจอ ขอเธอจงอย่า
รังเกียจกันใน ความไม่รู้สา
เพราะเสี้ยวสมอง มันชินและชา
เหมือนว่า กลายเป็นคนบ้า เสียแล้ว
ก็แค่ไอ้คนขาดหุ้น
เดินฉัดถุน เชือนจนชุ้นราร่า
เมาหัวทิ่มเหมือนหมา
ไม่เข้ายา ราคาไม่เต็มบาท
ไม่เรียกร้องให้ใคร
เห็นน้ำตา แม้ว่าใจติขาด
ปล่อยให้มันอนาถ
อยู่กับรักที่ผิดพลาด จนสิ้นใจ
ก็แค่คนบ้า ที่ยังคงหายใจ
รับความเจ็บช้ำจากสิ่งที่เสียไป
ก็แค่คนเชือน ที่ยังน้ำตาไหล
แค่คนแพ้ที่ยังเคลื่อนไหว
ที่ยังทุกข์ทรมานข้างใน หัวใจ
ก็แค่ไอ้คนขาดหุ้น
เดินฉัดถุน เชือนจนชุ้นราร่า
เมาหัวทิ่มเหมือนหมา
ไม่เข้ายา ราคาไม่เต็มบาท
ไม่เรียกร้องให้ใคร
เห็นน้ำตา แม้ว่าใจติขาด
ปล่อยให้มันอนาถ
อยู่กับรักที่ผิดพลาด
ก็แค่ไอ้คนขาดหุ้น
เดินฉัดถุน เชือนจนชุ้นราร่า
เมาหัวทิ่มเหมือนหมา
ไม่เข้ายา ราคาไม่เต็มบาท
ไม่เรียกร้องให้ใคร
เห็นน้ำตา แม้ว่าใจติขาด
ปล่อยให้มันอนาถ
อยู่กับรักที่ผิดพลาด จนสิ้นใจ
ปล่อยให้มันอนาถ
อยู่กับรักที่ผิดพลาด ไอ้ขาดหุ้น
เนื้อเพลง "ไอ้ขาดหุ้น" จากศิลปิน บังซัก ก้าวร้าว เป็นบทเพลงเพื่อชีวิตสไตล์ใต้ที่ถ่ายทอดความขมขื่นของคนอกหักได้อย่างดุดันและน่าเวทนา คำว่า "ขาดหุ้น" หรือ "ราคาไม่เต็มบาท" เป็นภาษาใต้ที่สื่อถึงคนสติไม่สมประกอบ โดยในเพลงนี้ถูกนำมาใช้เป็นภาพสะท้อนของชายหนุ่มที่ใจสลายจนแทบเป็นบ้า ปล่อยเนื้อปล่อยตัวให้จมอยู่กับกองเหล้าและน้ำตา เพราะความผูกพันและรักที่พังทลายลงกลายเป็นอาวุธร้ายที่ย้อนกลับมาทำร้ายตัวเอง
ในอีกแง่หนึ่ง เพลงนี้แสดงถึงความเจ็บปวดลึกๆ ของคนแพ้ที่ไม่เหลือชิ้นดี แต่ก็ยังมีความหยิ่งในศักดิ์ศรี โดยเลือกที่จะไม่เรียกร้องความเห็นใจจากใครและยอมจมอยู่กับสภาพอนาถของตัวเอง ท่วงทำนองและคำร้องที่สื่อสารอย่างตรงไปตรงมาตามแบบฉบับสำเนียงใต้ ช่วยเน้นย้ำถึงความรักที่ผิดพลาดซึ่งเปลี่ยนคนธรรมดาให้กลายเป็น "คนบ้าที่ยังคงหายใจ" ทรมานอยู่กับความทรงจำจนกว่าจะสิ้นใจไปพร้อมกับความรักนั้น