เนื้อเพลง ภวังค์จิต - ปราง ปรางทิพย์ (OST คำสารภาพของหมอผี) และความหมายเพลง

ศิลปิน: ปราง ปรางทิพย์
เพลง: ภวังค์จิต (OST คำสารภาพของหมอผี)

กาสะลองร่วงหล่นพื้น วันคืนเนินนานเปลี่ยวเหงาลมหนาวพัดโบกโบย
โชยกลิ่นรักจากใจอ้าย ให้ลอยลมไปหาน้องเพื่อเป็นผ้าฝ้ายมอบไออุ่น
เฮือนแก้วใดบ่งามเท่าความดี ที่ตัวน้องมีให้อ้ายนั้นมันงามล้ำ
บ่มีเพชรพลอยไพลินจินดาคำ แต่เมื่อมีธรรมนำน้องก็สุขใจ

ฉันเชื่อว่าเธอยังคงรักกัน รักมั่น ไม่เสื่อมสลาย
ไม่จากไปไหน วนเวียนคุ้มภัยในยามทุกข์ยามใจตรม
ฉันเชื่อว่าเธอคนที่อยู่บนฟ้า ทุกกาลเวลา เธอไม่จากไปไหน
ไม่อาจมีสิ่งใด มาพลัดพรากใจเราสอง
แม้ต้องตายจากกัน ก็เพียงตัวใช่หัวใจ

จุตติจุตตัง มรณังและก็จุตติ
แม้รักกันปานใด แต่ผลสุดท้ายกลายเป็นอัฐิ
แม้เวลาจะพรากเราจากการรักโลภ โกรธ หลง
แต่ความดีนั้นยังคงอยู่แม้เรือนร่างโดนลากด้วยพระสงฆ์

ระทม ตรอมตรม โศกอารมณ์ใจอาวรณ์
ฝังจิต คิดหา ยามเวลาเธออาทร
ให้รักสว่างไสวเป็นดังแสงไฟดุจทินกร
ให้รักมอบความอบอุ่น ในยามเหน็บหนาวเป็นดังอาภรณ์

รอนแรมเรื่องรัก แต่เธอจากไปไกลอีกชาติภพ
ดวงมอญมันโศกนัก ก็อยู่แห่งใดคงไม่ได้พบ
บ้านที่เคยมี เปลเคยไกว หมอนที่เธอเคยนอน
เหลือเพียงแค่เถ้าธุลีจากดุ้นฝืนในกองฟอน

ภมรกับช่อดอกไม้ยังมีเฉาและมีจากกัน
ความเศร้าความสุขใดใดจงทิ้งเอาไว้เป็นเบื้องหลัง
เชื่อว่าเธอไม่เคยจากไปและอยู่ในความจำฉัน
จะรักกันคณานับ ต่อให้ล่วงลับและดับขันธ์

ฉันเชื่อว่าเธอยังคงรักกัน รักมั่น ไม่เสื่อมสลาย
ไม่จากไปไหน วนเวียนคุ้มภัยในยามทุกข์ยามใจตรม
ฉันเชื่อว่าเธอคนที่อยู่บนฟ้า ทุกกาลเวลา เธอไม่จากไปไหน
ไม่อาจมีสิ่งใด มาพลัดพรากใจเราสอง
แม้ต้องตายจากกัน ก็เพียงตัวใช่หัวใจ

จุตติจุตตัง มรณังและก็จุตติ
แม้รักกันปานใด แต่ผลสุดท้ายกลายเป็นอัฐิ
แม้เวลาจะพรากเราจากการรักโลภ โกรธ หลง
และความดีนั้นยังคงอยู่แม้เรือนร่างโดนลากด้วยพระสงฆ์

ระทม ตรอมตรม โศกอารมณ์ใจอาวรณ์
ฝังจิต คิดหา ยามเวลาเธออาทร
ให้รักสว่างไสวเป็นดังแสงไฟดุจทินกร
ให้รักมอบความอบอุ่น ในยามเหน็บหนาวเป็นดังอาภรณ์

จุตติจุตตัง มรณังและก็จุตติ
แม้รักกันปานใด แต่ผลสุดท้ายกลายเป็นอัฐิ
แม้เวลาจะพรากเราจากการรักโลภ โกรธ หลง
แต่ความดีนั้นยังคงอยู่แม้เรือนร่างโดนลากด้วยพระสงฆ์

ระทม ตรอมตรม โศกอารมณ์ใจอาวรณ์
ฝังจิต คิดหา ยามเวลาเธออาทร
ให้รักสว่างไสวเป็นดังแสงไฟดุจทินกร
ให้รักมอบความอบอุ่น ในยามเหน็บหนาวเป็นดังอาภรณ์

รอนแรมเรื่องรัก ก็เธอจากไปไกลอีกชาติภพ
ดวงมอญมันโศกนัก แต่อยู่แห่งใดคงไม่ได้พบ
บ้านที่เคยมี เปลเคยไกว หมอนที่เธอเคยนอน
เหลือเพียงแค่เถ้าธุลีจากดุ้นฝืนในกองฟอน
ภมรกับช่อดอกไม้ยังมีเฉาและมีจากกัน
ความเศร้าความสุขใดใดจงทิ้งเอาไว้เบื้องหลัง
เชื่อว่าเธอจะไม่เคยจากไปและอยู่ในความจำฉัน
จะรักกันคณานับ ต่อให้ล่วงลับหรือดับขันธ์

เนื้อเพลง "ภวังค์จิต" จากศิลปิน ปราง ปรางทิพย์ (เพลงประกอบซีรีส์ คำสารภาพของหมอผี) เป็นบทเพลงที่ถ่ายทอดอารมณ์ความโศกเศร้าและความผูกพันอันลึกซึ้งเหนือกาลเวลาได้อย่างทรงพลัง เนื้อหาของเพลงบอกเล่าถึงความสูญเสียเมื่อคนรักต้องจากไปสู่อีกชาติภพหนึ่ง ทิ้งไว้เพียงเถ้าธุลีและความทรงจำ ทว่าจิตวิญญาณและความรักที่มั่นคงนั้นยังคงวนเวียนอยู่คอยปกป้องคุ้มครองในยามทุกข์ใจ สื่อให้เห็นว่าแม้ความตายจะพรากชีวิตไปได้ แต่ไม่อาจพรากความผูกพันของหัวใจสองดวงให้แยกจากกัน

ในอีกแง่หนึ่ง เพลงนี้แฝงไปด้วยหลักสัจธรรมและคติธรรมเกี่ยวกับความไม่เที่ยงแท้ของชีวิตผ่านคำว่า "จุตติจุตตัง มรณัง" เพื่อเตือนใจว่าสุดท้ายแล้วมนุษย์ทุกคนย่อมกลายเป็นอัฐิและละทิ้งความรัก โลภ โกรธ หลง ไว้เบื้องหลัง สิ่งเดียวที่ยังคงอยู่เหนือกองฟอนคือ "ความดี" และความรักอันบริสุทธิ์ที่งดงามยิ่งกว่าเพชรนิลจินดา การถ่ายทอดผ่านน้ำเสียงที่เป็นเอกลักษณ์และทรงพลังของปราง ปรางทิพย์ ยิ่งขับเน้นให้เพลงนี้เต็มไปด้วยความขลัง ความอาวรณ์ และความหวังอันสว่างไสวดุจแสงทินกร