เนื้อเพลง น้ำตาคลอที่หอโหวด - เพลง พิมพ์ลดา และความหมายเพลง

ศิลปิน: เพลง พิมพ์ลดา
เพลง: น้ำตาคลอที่หอโหวด

สาวเมืองร้อยเกิน..ถืกอ้ายเมินจากบ่าวยโส..
ไปควงผู้สาวไฮโซหนุ่มเมืองเเตงโมคือใจดำดำ
นัดน้องมารออ้ายนัดพ้อหอโหวดใจช้ำ
วอนพ่อพลาญชัยช่วยนำฝากบทคำต้องลมส่งไป

ล่ะอยู่ไสน้อ บ่าวคนโก้
หนุ่มบั้งไฟยโสมาโสถิ่มบ่เห็นไง่บุญผะเหวดอ้ายนัดไว้ไปไสน้อแม่นบ่มา
ล่ะน้องยังรอคอยถ่าเเนมหอโหวดน้ำตามันไหลพล่าดอกผ่าหน่วยนางมัทซี
ถืกอ้ายอ่วย..ย้อนผะเหวดมาปล่อย
ถิ่มไปซิมมิ้ม แม่นผู้ใด๋เด้น้อ โอ๊ยหนาโอ๊ยน้อ

นัดแล้วทำไมไม่มา ถ่ารออ้ายบ่มีเหตุผลนี่บ้อ
ใจคนมาถืกคนลวงล่อ สาวร้อยเอ็ดมาโดนเฮ็ดให้น้องรอ
สาวร้อยเอ็ดมาโดนเฮ็ดให้น้องรอ รออ้ายหน้าหอน้ำตาคลอหลั่งไหล

นัดแล้วทำไมลืมคำลืมคำ อ้ายบ่จำบ่ใจผู้บ่าวคนไค่บอกสิไปขอแต่ง
หลังบุญผะเหวดเมืองสาเกตุคำเเพง หลังบุญผะเหวดเมืองสาเหตุคำแพง
อ้ายสิขนใบเเดงมาแต่งงานแน่นอน

ถอนใจสู้ดูหาจนล้าหล่อย ถอนใจสู้ดูหาจนล้าหล่อย
ใจน้องลอย ละลิวปลิวถ่าจนหล่นหายคอยถ่าอ้าย
ถ่าอ้ายดอกถ่าอ้าย ถ่าอ้ายดอกถ่าอ้าย น้องกะไลน์ดอกโทรหา
อ้ายมาลืมสัญญาส่างบ่มาน้อหาน้อง

แสงตาเว็นมาลอยลับลงต่ำ โอ้พ่องามขำล่ะโทรไปไม่ติด
มือถือก็ปิดล่ะเฟสไลน์ไม่เปิด
น้องเลยตกใจสะเดิ๊ด สะเดิด สะเดิด สะเดิ๊ด
ก็เลยเปิดเข้าไป ลูกพ่อพลายชัยมาฮ้องไห้ฮือๆ ฮือๆ

ถือใจแล้วแนวโตมันต้อยต่ำ ถือใจแล้วแนวโตมันต้อยต่ำ
ถืกอ้ายตำ อ้ายตำ อ้ายต๊ำ มื้อนี้บ่มีมื้อดอกซ่วงเซา
คิดแล้วเศร้าแล้วเศร้านั่งเจ่าดอกคอยหา
อ้ายมาลืมสัญญานัดบ่มาน้อหาน้อง

เนื้อเพลง "น้ำตาคลอที่หอโหวด" จากศิลปิน เพลง พิมพ์ลดา เป็นบทเพลงลูกทุ่งหมอลำอีสานที่ถ่ายทอดความช้ำใจของหญิงสาวได้อย่างลึกซึ้งและกินใจ เนื้อหาของเพลงบอกเล่าถึงสาวเมืองร้อยเอ็ดที่ถูกชายคนรักชาวลบล้างสัญญาจากยโสธรทอดทิ้งอย่างไม่ใยดี โดยเขาได้ผิดนัดสำคัญในงานบุญผะเหวดที่หอโหวด แลพหนีไปควงสาวไฮโซเมืองแตงโม ทิ้งให้เธอต้องรอคอยจนแสงตะวันลับขอบฟ้าพร้อมน้ำตาที่รินไหลด้วยความเสียใจ

ในอีกแง่หนึ่ง เพลงนี้สะท้อนถึงความเจ็บปวดจากการถูกหลอกลวงและความน้อยเนื้อต่ำใจในโชคชะตาของตัวเองที่ฐานะต้อยต่ำ การติดต่อที่ขาดหายไป ทั้งโทรศัพท์ที่ปิดเครื่อง เฟซบุ๊กและไลน์ที่ไม่ยอมเปิดอ่าน ยิ่งตอกย้ำความจริงที่ว่าเขาได้ลืมสัญญาแต่งงานที่เคยให้ไว้สิ้นแล้ว เพลงนี้โดดเด่นด้วยการหยิบยกสถานที่สำคัญอย่างหอโหวด๑๐๑ และวัฒนธรรมงานบุญของชาวอีสานมาเป็นฉากหลังเพื่อถ่ายทอดอารมณ์ความเหงาและความเศร้าสะเทือนใจได้อย่างเด่นชัด