เนื้อเพลง เสียงแคนผู้บ่าวน้อย - เล็ก ธนกฤต และความหมายเพลง

ศิลปิน: เล็ก ธนกฤต
เพลง: เสียงแคนผู้บ่าวน้อย

ได้ยินบ่น้อ เสียงแคนล่ออ้อนใจผู้สาว
อ่วยหันลายลมพัดพร้าว
สับลายหย่าวเนิ้งใส่เต้ยโขง
คือกาดำน้อยเป่าแคนลอยไปหาโฉมยง
ออดอ้อนลายแคนให้ลุนณีหลง
เสียงลอยข้ามท่งไปลงใจนาง

ละได้ยินเสียงแคนน้อย
หยอดไปเทื่อละน่อยน่อย
ผู้บ่าวน้อยสีบลายส่ง ไผเด้น้อสิมาหลง
เสียงแคนออยต่อยแล่นแตนคันแฟนอ้ายผู้จั่งใด
หยับเข้ามาใกล้ใกล้อย่าฟ้าวอ่วยน้อใจหนี
น้อยกะมีหัวใจ ดอกดั่งเขาน้อไทบ้าน

ดั่งเหมือนนิทานโบราณกล่าวย้ำ
อ้ายเปรียบคือจั่งกาดำเป่าแคนอ้อนสาวลุนนี
ผู้ใด๋เด้น้อ สิเฮ็ดให้เฮาโชคดี
ถ้าหากบุญผลามี คงบ่คี่ได้คู่คองสอง

เป่าแคนลายล่อง ขึ้นป่องลายยาว
เติ่นเต้ยเกยใจผู้สาว ผู้บ่าวส่ำน้อยอ้อนส่ง
สาวแก่แม่หม้ายเสียงแคนพ่ายลอยหาอนงค์
สิมีบ่น้อผู้หลง ส่งใจคืนมาหาแหน่

แล่นแตละลี่ละลิ้นแล่นแต้น
แล่นแตละลี่ละลิ้นแล่นแต้น
เสียงแคนลายล่องปลิวปั่น
สายลมหันตำแคนจ้าวจ้าว ลมน้าวเข้าหน่วงใจ

ขยับเข้าไปชิดใกล้หม่อมน้อง
ชิดชิด ละชิดใกล้หม่อมน้อง
ให้อ้ายครองได้อยู่เคียงเจ้า
เสียงแคนอย่าเหงาเด้อ เด้อแคนเด้อ

เป่ามนต์ใส่แคนคาถากาดำน้อย
ให้สาวเฒ่าเหงาง๋อย ให้ง่วงนอนหายส่วง
สาวแก่แม่หม้ายคะนิ้งโอ้อ่าวห่วง
ถืกมนต์แคนต้องลวง
ให้คิดฮำนำอยู่บ่เซา
เป่าทางสั้นแบบเก่า
อ้ายสิเกี้ยวเอาน้องนางมาครอง

แม่นว่าเอาเด้อ เจ้าผู้น้อยด้องแด้ง น้อยด้องแด้ง
พระอินทร์แต่งลงมา เจ้าผู้อยู่ในตาอ้ายต่อยแคนลายนี้
ผู้ศรีเฉลียวหล่านัยนารูปค่อง รูปค่อง
อ้ายข่องบ่อนเกี้ยวเอาแคนน้อยอ่อยไป

ชาติพี่ได้กะคือดั่งกาดำ เจ้าผู้คำเครือสูงกะดั่งลุนณีน้อย
คันเสียงแคนอ้อย แคนออยอ้อยอิ่น
บ่ถวิลหม่อมอ้ายแหน่บ่น้องผู้สวย
ผู้สวยแหน่บ้อน้องผู้สวย

ลมงวยพัดยวยยามหย่าง ลมงวยพัดยวยยามหย่าง
ใจคอยทางเป็นยามหย่างยามหย่าง
ปานใจนางสิมาหยับหย่างย้าย ย้วยย้ายละย้วยย้ายย้วยย้าย
ดินผ่ายให้พี่แล เสียงแคนน้อยกะแล่นตี่แล่นแตน
แล่นแตนกะแล่นละตีแล่นแตน
เป่าเอิ้นเอาแฟนมาลงเกี้ยว มาลงเกี้ยว

เนื้อเพลง "เสียงแคนผู้บ่าวน้อย" ผลงานของศิลปิน เล็ก ธนกฤต เป็นบทเพลงลูกทุ่งหมอลำอีสานที่ถ่ายทอดเสน่ห์อันมีเอกลักษณ์ของการเป่าแคนเพื่อเกี้ยวพาราสีหญิงสาว เนื้อหาเปรียบเปรยตนเองเป็นเหมือน "กาดำ" หรือชายหนุ่มต้อยต่ำผู้แร้นแค้นที่พยายามใช้เสียงแคนอันอ้อนหวานส่งผ่านสายลม ไปทักทายและเกี้ยวพาราสีหญิงสาวผู้สูงศักดิ์ โดยหวังว่าความตั้งใจและมนต์เสน่ห์ของเสียงดนตรีจะสามารถส่งไปถึงหัวใจของนางได้

ในอีกแง่หนึ่ง เพลงนี้สะท้อนวัฒนธรรมดนตรีพื้นบ้านอีสานและการนำนิทานพื้นบ้านมาเปรียบเทียบกับชีวิตจริง เสียงแคนที่ล่องลอยไปตามลมเป็นเสมือนตัวแทนความรู้สึกของชายหนุ่มที่เจียมเนื้อเจียมตัวแต่มีความรักที่บริสุทธิ์ การผสมผสานลีลาการร้องเต้ย ลายแคนที่คึกคัก และถ้อยคำเปรียบเปรยที่อ่อนหวาน ทำให้เพลงนี้เต็มไปด้วยชีวิตชีวา สะท้อนความหวังและความรักของบ่าวน้อยอีสานได้อย่างงดงาม