เนื้อเพลง วรรณคดีที่รัก - กานต์ ทศน และความหมายเพลง

เนื้อเพลง "วรรณคดีที่รัก" จากศิลปิน กานต์ ทศน เป็นบทเพลงลูกทุ่งร่วมสมัยที่มีการหยิบยกเรื่องราวความงดงามของนางในวรรณคดีไทยมาเปรียบเปรยกับความรักในชีวิตจริง เนื้อหาช่วงแรกบอกเล่าถึงความไม่เชื่อในเรื่องราวความรักที่อ่อนหวานตามนิยายหรือคำกลอนต่างๆ โดยมองว่าเป็นเพียงเรื่องแต่งที่ไม่มีอยู่จริง จนกระทั่งได้มาพบกับหญิงสาวคนหนึ่งที่ทำให้มุมมองความรักนั้นเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

ในอีกแง่หนึ่ง เพลงนี้แสดงให้เห็นถึงพลังของความรักที่สามารถลบล้างความเย็นชาในใจได้อย่างอัศจรรย์ การเปรียบเธอเป็นดั่งนางรจนา นางสีดา นางเมรี หรือนางบุษบา สะท้อนถึงความหลงใหลและการยกย่องในความดีงามและรอยยิ้มอันมีเสน่ห์ราวกับต้องมนต์สะกด เป็นการถ่ายทอดอารมณ์ของคนที่ยอมสยบทั้งหัวใจให้กับคนตรงหน้า และพร้อมที่จะรักเธอไปตราบนานเท่านานโดยไม่มีวันเปลี่ยนใจ

เนื้อเพลง วรรณคดีที่รัก กานต์ ทศน

จะอ่านนิยายกี่หมื่นกี่พัน
แม้ว่าเรื่องนั้นซาบซึ้งแค่ไหน
ก็แค่คำกลอนที่เขียนกันไป
ไม่มีอะไรที่เป็นเรื่องจริง

เรื่องแต่งให้คนที่มีความรัก
แค่ได้รู้จักก็ทุ่มทุกสิ่ง
ไม่จริงไม่เชื่อ
เรื่องเหล่านั้นมันก็แค่นิยาย

จนมาพบเธอ
เหมือนดังถูกมนต์เสน่หา
...เหมือนต้องมนตรา
ไม่อาจจะละสายตาจากเธอ

เธอคือดวงดาวที่ตกมาจากฟากฟ้า
คือรจนาจากวรรณคดี
ไม่ต่างอะไรกับนางสีดา
ช่างถูกชะตาเหมือนนางเมรี

เหมือนบุษบาที่ยืนตรงนี้
รอยยิ้มเหมือนนางสุวรรณมาลี
อยากจะรักเธอสักร้อยล้านปี
ไม่อาจจะหนี หัวใจดวงนี้ไปจากเธอ

จะยอมสยบให้โฉมยง
ทั้งรักทั้งหลงแม่แก้วตา
ทั้งหมดชีวิตที่ได้เกิดมา
ไม่เคยจะคิดจะเจอกับตัว

จนมาพบเธอ
เหมือนดังถูกมนต์เสน่หา
เหมือนต้องมนตรา
ไม่อาจจะละสายตาจากเธอ

เธอคือดวงดาวที่ตกมาจากฟากฟ้า
คือรจนาจากวรรณคดี
ไม่ต่างอะไรกับนางสีดา
ช่างถูกชะตาเหมือนนางเมรี

เหมือนบุษบาที่ยืนตรงนี้
รอยยิ้มเหมือนนางสุวรรณมาลี
อยากจะรักเธอสักร้อยล้านปี
ไม่อาจจะหนี หัวใจดวงนี้ไปจากเธอ

เธอคือดวงดาวที่ตกมาจากฟากฟ้า
คือรจนาจากวรรณคดี
ไม่ต่างอะไรกับนางสีดา
ช่างถูกชะตาเหมือนนางเมรี

เหมือนบุษบาที่ยืนตรงนี้
รอยยิ้มเหมือนนางสุวรรณมาลี
อยากจะรักเธอสักร้อยล้านปี
ไม่อาจจะหนี หัวใจดวงนี้ไปจากเธอ

ความหมายของเพลง วรรณคดีที่รัก กานต์ ทศน

"วรรณคดีที่รัก" สื่อถึงการได้พบเจอความรักที่แท้จริงจนทำให้โลกนิยายที่เคยคิดว่าเป็นเรื่องเพ้อฝันกลายเป็นความจริงขึ้นมา เพลงนี้ใช้ตัวละครหญิงในวรรณคดีไทยมาเป็นตัวแทนในการชื่นชมความงามและความเพียบพร้อมของคนรัก เปรียบเสมือนการบอกว่าเธอคือสิ่งล้ำค่าที่ตกลงมาจากสรวงสวรรค์ และหัวใจดวงนี้ก็พร้อมที่จะยอมสยบและมอบความรักให้เธอเพียงผู้เดียว